பூனை.. பூனை.. பூனைக் குட்டி...

[தலைப்புக்காக நாடோடிக்கு நன்றி. பதிவும் இன்னுமொரு மீள் பதிவு தான். சிறுவர் பூங்காவில் இருந்ததை இங்கே பொன்ஸ் பக்கங்களில்..]

எங்கள் வீட்டுப் பூனை எங்கள் வீட்டுப் பூனை எங்கும் ஓடும் பூனை முறுக்குத் தின்னும் பூனை மூலையில் அமரும் பூனை எலியைக் கண்டு விரைவாய் எதிர்ப்பக்கம் ஓடும் பூனை; சலிக்காமல் தான் வெளியே சாலை சுற்றும் பூனை பல்லி பிடித்து வாலை மட்டும் வெட்டும் பூனை மல்லிப்பூ போல் வெண்மை மாறாத பூனை தங்கையோடு சேர்ந்து தானும் தூங்கும் பூனை. சங்கு கழுத்தைத் தூக்கி தாய்மடி கேட்கும் பூனை நாயைக் கண்டு நடுங்கி நன்றாய் ஓடும் பூனை வாயை மெல்லத் திறந்து கொட்டாவி விடும் பூனை காலை சரியாய் அழைத்து உறக்கும் கலைக்கும் பூனை பாலைக் குடித்து மீதம் பகைக்கும் வைக்கும் பூனை

அருஞ்சொற் பொருள்:[இது ஒண்ணு தான் குறைச்சல் :) ]
பகை = பகைவனான காட்டுப் பூனை
படத்தில் இருப்பது நாங்கள் வளர்த்த செல்லப் பூனை பொம்மு.

கோகுலம் - இதழ் 3

நீர் நீர் - பிரசுரமான என் முதல் கவுஜ


நீர் நீர்
எங்கும் இல்லை குடிநீர்

அதனால்
உலகம் முழுவதும் கண்ணீர்

ஏனோ
வானம் பொழியவில்லை விண்ணீர்
ஆகவே
கிடைக்கவில்லை தண்ணீர்

மண்ணில் நீர் கிடைக்கும் என்றே
எண்ணி நான் தோண்டினேன்
நீர்கிடைக்க இறைவனைத்
தினமும் வேண்டினேன்

தோண்டியது பலிக்கவில்லை;
வேண்டியதில் பலனில்லை;

மண் தரவில்லை மறுவற்ற நீர்
விண் தரவில்லை விலையற்ற நீர்
ஏன் தரவில்லை நீர் என்றே எண்ணி
நான் அவ்விரண்டைப் பார்த்தேன்

மண் சொன்னது மரமில்லை
எனவே
விண் சொன்னது மேகமில்லை

நான் புரிந்து கொண்டேன்
நன்றாக
நீங்கள்..?

[இந்த மாதிரி கவுஜயெல்லாம் எப்படிப் பிரசுரமாச்சுன்னு சந்தேகமா? உங்க அப்பா இல்லைன்னா அம்மா ஆபீஸ்ல ஆண்டுவிழா இதழ் போடுவாங்க தானே? அங்க கொடுத்தீங்கன்னா, நிச்சயம் பிரசுரிச்சே தீருவாங்க.. உங்க கவுஜயப் பாத்து கடுப்பாகி உங்க அப்பா அல்லது அம்மாவுக்கு வேலை போனா நான் பொறுப்பில்லை.. ]

உள்ளங்கையில் உறங்கும் நாள்

தோள் மேலமர்ந்து
சாமி பார்த்த நாட்கள்..

என் தலை நோகாது
உன் கை நோகக்
குளிக்க வைத்த நாட்கள்..

ஒற்றைக் கையால்
குளத்தில் எறிந்து
நீந்த வைத்த நாட்கள்..

மகளென
மலர்ந்ததில்
இழந்தது
எத்தனை?!

மீண்டும்
மழலை திரும்ப
வேண்டும்,
உன் போர்வையில் புகுந்து
உள்ளங்கைகளில்
உறங்கும்
ஒரு நாளுக்காகவேனும்


நன்றி தமிழோவியம்

நட்புக்காலம்

நானே ரசிக்காத
என் கவிதைகளை
எழுதிக் கொண்டே இருக்கிறேன்..

படிக்கவும்
ரசிக்கவும்
நிமிடங்கள் இல்லை என்னிடம்

புதுப் புதுக்
கவிக்கணங்கள் மட்டும்
கிடைத்து விடுகின்றன,
இடைவெளியில்லாத
நமது நட்பில்!

ரகசியக் குறிப்பு

கவிதைக்குள்
மறைத்துக்
கொள்கிறேன் என்னை..

சொல்ல விரும்பாமல்,
தயங்கித் தயங்கி
மறைக்கும்
ரகசியங்களைக்
கண்டுபிடித்து விடுவாயோ என்று..

பூ மலரும் பொழுது

பூ மலரும்
பொழுதுகள்
விசேஷமானவை

தோரணங்கள்
வாத்தியங்கள்
அறிவிப்புகள்
இல்லாமல்

யாரும் பார்க்காத
சில நொடிகளில்
மலர்ந்து விடுகின்றன!

எடுத்துச்
சூட முடியாத போதும்
எல்லா பூக்களுமே
மலரும் பொழுது
அழகுதான்!

உயிராவது மிஞ்சலாம்..

கடலுக்கு அப்பால்
விட்டு வந்தவனை
எண்ணிக்
காத்து நிற்கிறேன்.

கால்கள் சோருமுன்
தொடுவான் முகட்டில்
அவன் படகு தெரியலாம்

இயற்கைதந்த கடலில்
மனிதன் வகுத்த
எல்லைகளைத் தாண்டுமுன்
சுட்டும் வீழலாம்
படகும் மூழ்கலாம்
கண்ணிலும் படலாம்...
படாமலும் அழியலாம்.


எல்லாம் கடந்து
வந்துவிடு!

உணவு கிடைக்குமோ
நம் உணர்வு புரியுமோ.....
தெரியவில்லை,

... உயிராவது மிஞ்சலாம்!!!

இன்னுமொரு பங்கு

தினம் போல
அருகில் வந்து
தொடவில்லை
என்று
முகம் திருப்பிக் கொள்கிறது
எதிர்வீட்டு மல்லிச்செடி;

முன்போல
கையாட்டி ரசிப்பதில்லை
என்று
கடும்கோபம் கொள்கிறது
மின்சார ரயில்;

காலைப் பரபரப்பில்
துடைக்காமல்
விட்டதற்காக
கடுப்படிக்கிறது
முகம் பார்க்கும் கண்ணாடி;

ஏனோ
இன்று புதிதாகப்
பூ வாங்கித்
தொடுக்கிறேன்
என் வாகனத்தில்

நாளை முதல்
எதிர்பார்ப்பும் கோபமும்
ஏமாற்றத்தின் புலம்பலும்
ஏறி விடும்

இன்னுமொரு பங்கு...

கேள்விகளின் இடையில்

அரைவட்ட அறையின்
ஒவ்வொரு திக்கிலிருந்தும்
குத்தி நிற்கும்
ஈட்டி போல்,
பதில் தெரியாக் கேள்விகளின்
இடையில் நான்...

பதில் தேடிப் பிடித்தால்,
ஒவ்வொரு
பதிலுக்குப் பின்னும்
ஒளிந்து சிரிக்கும்
மற்றுமொரு கேள்வி

இருளில்
ஒவ்வொன்றாய்க்
கண்சிமிட்டும் விண்மீன் போல்
முளைத்து வரும்
கேள்விகளில்
விடை தேடித்
தொலைந்து போகிறேன்

ஓர் இரவில்...

மிக நீண்ட
சுலபவழியில் (freeway)
நிலவுடன் பயணம்;

இரவும்,
இதம்தரும் குளிரும்,
இருபுறமும்
இயற்கை இருள் கலைக்கும்
மின்விளக்கு அழகும்,
சாய்ந்து ரசிக்க
சுகமான இருக்கையும்,
உடல் தொட்டுச்
சென்ற மென்தென்றலும்,
உணர்வு தொடாமல்

தலை சாய்த்துக் கொள்ள
கடல்கள் தாண்டியிருக்கும்
உன் தோள் மட்டும்
எண்ணி
ஏங்கும் நான்!

உலகம் உன் வசம்

கண்ணீர் விடவும் கவலைப் படவும்
மண்ணில் ஆயிரம் மனிதர் உண்டு
உன்னில் என்ன இல்லை என்று
எண்ணி இங்கு அழுகிறாய் இன்று

அன்றைய இளைஞன் அறிவியல் கண்டான்
அடுத்தவன் வந்து நிலவினை வென்றான்
நேற்றைய இளைஞன் இணையம் படைத்தான்
இன்றைய இளைஞன்நீ இன்முகம் பெறுவாய்!!

எழுந்துநில் உனது தோல்விகள் அனைத்தும்
அழுந்திட மண்ணில் மிதித்துத் தள்ளிடு
சிறந்துநில் வாழ்வின் சிக்கல்கள் அறுத்திடு
அறிந்திடு நேற்றின் வெற்றிப் படிகள்

கோபுரம் கட்ட உனக்கது உதவும்
மாபெரும் வெற்றிகள் தோள்களில் குவிந்திடும்
நாளைய வெற்றிகள் நலம்தரும் என்று
காளைநீ இன்றே களிப்ப டைந்திடு

அறிவினை எடுத்து துருக்களை அகற்றி
துணிவினைப் பூசித் துயரங்கள் விடுத்து
கன்னத்தில் உள்ளக் கரங்களைப் பிரித்து
முன்னேற்றப் பாதையில் உந்தேரைச் செலுத்து

மாலையில் உலகம் உன்வசம் ஆகும்
முற்பகல் செய்யின் பிற்பகல் விளையும்மே

பயணங்கள் முடிவதில்லை

பதினாறு மணி நேர
பேருந்து பயணம்

நீட்டாத காலுக்கும்
மடக்காத கைக்கும்
சாய்ந்த முதுகுக்குமான இடம்
என்னுடையது...
பயணம் முழுமைக்கும்!!!

மங்கிய மாலை
மொழிபுரியா திரைப்படம்
தென்னிந்தியா போக நேர்ந்த
துரதிர்ஷ்டம் பேசியே
அயரச் செய்யும்
அடுத்த இருக்கை மராத்திப் பெண்

இருள் வெளிகளில்
செல்பேசி வெளிச்சம் மட்டும்
துணையாக
முன்னிரவு

பெயர் புரியா தாபாக்களில்
பின்னிரவில் சப்பாத்தி;
உயிர்குத்தும் குளிருக்கு
தொண்டையில் இறங்கும்
கொதி (தே)நீர்

தொட்டிலென ஆடியும்
தூக்கியும் போடும்
பேருந்தில்
கால் மடக்கிக்
கோழித் தூக்கம்

லேசான பனி நீருடன்
விடியும் விடியாத
இளங்காலை;

தென்னிந்திய டீக்கடையில்
காலை நிறுத்தம்.
எத்தனை முறை கேட்டாலும்
புரிய மறுக்கும் கன்னடம்.
சகிக்க முடிந்த காபி
சகிக்காத கழிப்பறை

நகரில் நுழைந்தபின்
நின்று நின்று தொடரும்
முன்மதியப் பயணம்

பயணத்தின் முடிவில்
பெரிய மகிழ்ச்சி,
காத்திருக்கும் உன் கண்கள்..

கைப்பற்றி நடக்கையில்
களைப்பு பறந்திட
கதைகள் முடியுமுன்
மறுநாள் விடியல்

பேருந்து நிலையத்தில்
கண்களில் நீர்த்திரையுடன்
நாம்

திரும்பும் பயணங்களில் மட்டும்
வரம்பின்றி நீள்கின்றன
பதினா......... று மணி நேரம்

என் ஜன்னலில்
அடுத்த சனியை எதிர்பார்க்கும்
இரண்டு ஏக்கக் கண்கள்..
பயணம் பூராவும்
அதன்பின்னும்...

கனவு மெய்ப்பட வேண்டாம் :)

சாலையில் ஏதோ சுவையான நினைவில்
நடுவினில் வந்தேன்; ஐயகோ உணர்ந்தேன்!
எதிரிலே எமனார் இயந்திர மாகி
எதிர்ப்பது கண்டு எனைநிறுத் திட்டேன்

"வீட்டினில் சொல்லிநீ வருவாய்" என்று
ஓட்டுனன் திட்ட ஓரமாய் வழிந்தேன்.

இக்கணம் அந்தச் சாலைசெய் வண்டி
என்னுடை மோட்டார் வாகனம் தன்னில்
தன்குணம் காட்டிச் சென்றிருந் தாலோ
என்நிலை என்ன? எழுந்தது கேள்வி!!

உடலெலாம் சிதைந்து உள்ளம் மட்டும்
உயர்ந்தோர் கூற்றினை ஒத்து வெளியில்
அலைந்திருப் பேனோ ஆவி என்று?

இலையென சொல்லியும், உளதென ஒத்தும்
உளைந்த-அக் கடவுள் குலம்காண் பேனோ?

கொள்கைக் காக உயிரினை விட்ட
பல்வகைத் தலைவரோ டுறைந்திடு வேனோ?

பலமுறை கேட்டும் புரிப டாத
நியூட்டனின் நல்ல சித்தாந்தம் தன்னை
அவரையே கேட்டு ஐயநீங் குணர்ந்து
அதனின்நன் மைகளை அறிந்திடு வேனோ?

இதுவரை செய்யாக் கணக்கென எந்தன்
பாவபுண் ணியங்கள் கணக்கிடு வேனோ?

நெஞ்சமும் நினைவுஞ் சிந்தனைக் குதிரையில
்வஞ்சனை யின்றி சவாரி புரிய
கொஞ்சம்நான் எந்தன் பழைய உலகில்
கால்களைப் பதித்தேன் கதறித் துடித்தேன்

முன்னால் முழுமை வேகத் துடனே
வந்தது பெரிய சரக்குப் பேருந்து
எந்தன்சிறு வண்டி கண்ணில் படாமல்
முந்திவந் தென்மேல் மோதிய தாமே!!!

அடடே என்னுடல் கீழே இருக்க
அந்தரத் தில்நான் பறப்ப தெங்கே?!!

ஆங்கோர் சாலையில் ஆலாய்ப் பறந்தவள
்கிங்கர மாரிடை கிளம்புவ தெங்கே?

இத்தரை மீது உன்னுடை வாழ்வு
இத்துடன் முடிந்தது வருவாய் வானிற்கு
என்றவன் கூறலும் என்னுயிர் கலங்கி
மயங்கியே நிற்றலு மெய்யா? பொய்யா??


இது சின்ன வயதில், வெண்பா, ஆசிரியப்பா எல்லாம் கற்றுக் கொண்ட காலத்தில், ஆசிரியப்பா என்று எண்ணி எழுதியது..

தளைக்குற்றம், சொற்குற்றம் ஏதாவது இருந்தா please சொல்லுங்க

இன்னொருவன்

எனக்கும் உனக்குமான
உறவின் நடுவில்
இன்னொருவன்...

எப்படி அனுமதித்தாய் நீ??

மஞ்சள் மாலையில்,
மெல்லிய குளிரில்,
கைப்பிடித்து நேசம்
சொன்னபோது இல்லை அவன் நம்மிடையே!!.

இப்போது
"அவனுக்குப் பிடிக்கவில்லை.
கையை விடு!!!" என்கிறாய்....

நிலவின் ஒளிகூட இல்லாத
ஓர் இரவில்
அலையொலிகளுக்கிடையில்
வருடந்தோறும்
நீ பிறந்த நாளில்,
அலையைப் பார்க்க வருவோம்"
என்று சொன்னவள் நீதான்.

இன்று சொல்கிறாய்,
"அவனுக்குத் தெரியாமல் போனால் கோபிப்பான்;
சொல்லிவிட்டுப் போனால் சண்டைக்கு வருவான்" என்று!!!!

எனக்கும்
உனக்குமான
உறவின் நடுவில்
இன்னொருவன்...

எப்படி அனுமதித்தாய் நீ??

நடுநிசியில்,
பெருங்கோபமும்,
உன்மேல்
கோபம்காட்டி அறியாத இயலாமையும்
சேர
நான் சுவர் பார்த்து
படுத்திருக்கையில்,
அவன் அறியாமல்,
என்னருகே வந்து,
"பொறாமையா? ..
உன் மகன் அல்லவா?" ...
என்று சொல்லும்போது
ஒற்றைப் புன்னகையில்,
உயிர் கரைந்து சொல்கிறேன்,
"நானும் உன் மகன் தானே??!!!"

கவிதைன்னு நெனைச்சு தான் எழுதினேன்.. எப்படி வேணும்னாலும் எடுத்துக்குங்க.. :)